Tytułem wstępu

Człowiek żyje w bańce swojego umysłu nawet jeśli mu się wydaje inaczej. A ludzki umysł światy stwarza i światy niszczy. Według jakiego klucza?

Blog o duszy w kulturze zapomnianej, o indywidualnym heroizmie, o samo-oszustwach i o bajkach, jakie sobie opowiadamy ze strachu przez rzeczywistością.

Słowami Krynickiego przez Grechutę wyśpiewanymi :

Jak obłok wiedza tajemna, jak obłok fantasmagoria,
jak obłok cudze spojrzenia, jak obłok pewność ulotna.

Pewności nie mam żadnej ani wiedzy tajemnej, wszystko to fantasmagorie, ale umysł sam do siebie gada czy chcę czy nie chcę… więc niech gada – pod cudzymi spojrzeniami.